Sivas’ta Sanatın Kalbi Bir Kahvehanede Atıyor: Siyaset Yasak, Türkü Serbest!

Sivas’ın kültürel dokusuyla yoğrulmuş sokaklarında, alışılagelmişin dışında bir mekan, geleneksel kahvehane kültürünü modern bir sanat atölyesiyle birleştiriyor. Sivas’ta “kahvehane” denilince akla gelen okey taşlarının sesi veya bitmek bilmeyen siyasi tartışmalar, bu kapıdan içeri girdiğiniz anda yerini bağlama tellerinin tınısına ve huzurlu bir melodiye bırakıyor. İşte Sivas’ta ezber bozan, dedikodunun ve siyasetin kapı dışarı edildiği o müzikli kahvehanenin hikayesi.

ürkiye’nin hemen her ilinde kahvehaneler, sosyal hayatın merkezinde yer alır. Ancak Sivas’ta faaliyet gösteren bu özel işletme, klasik “vakit öldürme” mekanından ziyade “vakit değerlendirme” merkezine dönüşmüş durumda. Burayı diğerlerinden ayıran en keskin kural ise net: Dedikodu ve siyaset yapmak yasak. Oyun masalarının bulunmadığı bu mekanda, insanlar birbirlerinin fikirlerini değil, enstrümanlarından dökülen notaları dinliyor.

Müzikle Terapi: Her Köşede Bir Enstrüman

Kahvehanenin kapısından girdiğinizde sizi karşılayan manzara bir kıraathaneden çok, bir konservatuvar koridorunu andırıyor. Duvarlarda asılı duran gitarlar, bağlamalar, neyler ve ritim sazlar sadece birer dekorasyon objesi değil; her biri gelip geçen müşterinin dokunması için orada bekliyor. Mekanın konsepti o kadar içten ki, enstrüman çalmayı bilen bir vatandaş, çayını yudumlarken duvardaki sazı alıp bir bozlak çalmaya başlayabiliyor.

Bu durum, mekanı klasik bir ticari işletmeden çıkarıp kolektif bir üretim alanına dönüştürüyor. Bilmeyenler dinleyerek ruhunu dinlendirirken, bilenler sanatını icra ederek stres atıyor. Müziğin birleştirici gücü, burada yaş ve meslek farkını ortadan kaldıran en büyük etken haline gelmiş.

Akademisyenden Esnafa: Her Kesim Aynı Telden Çalıyor

Mekanın müdavim profili de en az konsepti kadar renkli. Matematik öğretmeni Mehmet Çağrı Oruç’un gözlemleri, bu kültürel sentezi çok iyi özetliyor. Ders çıkışlarında stres atmak için burayı tercih ettiğini belirten Oruç, kahvehanenin mühendislerden akademisyenlere, memurlardan öğrencilere kadar geniş bir kitleye hitap ettiğini söylüyor.

Burada kurulan dostluklar, bir siyasi görüş etrafında değil, ortak bir türkü veya sevilen bir melodi etrafında şekilleniyor. İnsanların birbirini yargılamadan, sadece müziğin ritmine kapılarak sohbet ettiği bu ortam, modern şehir hayatının getirdiği yalnızlığa da bir nevi panzehir oluyor.

Sivas’taki bu mekan, aslında unutulmaya yüz tutmuş “Kıraathane” (okuma ve ilim yeri) kültürünün müzikle harmanlanmış güncel bir versiyonudur. Siyasetin ve dedikodunun yasaklanması, sosyal çevredeki negatif enerjiyi minimize ederek, insan odaklı iletişimi maksimize etmiştir. Bu, günümüz insanının en çok ihtiyaç duyduğu “nitelikli sosyalleşme” ihtiyacına verilmiş harika bir yanıttır.

Sivaslı hemşerilerimizin yanı sıra, yolu Sivas’tan geçen, şehre tatil için gelen veya kısa bir mola veren herkesin uğraması gereken bu yer, bir kahvehaneden çok daha fazlası; bir ruh dinlendirme durağıdır.

kaynak : posta